مترسک یک شبه انسان پوشالیست

که برای حفاظت از اموالمان زمانی که به کشاورزی مشغول بودیم آفریدیم .

لباس خود را به او می پوشانیم و با پوشال پرش می کنیم و برای ترساندن مهاجمان به اموال ( مزارع مان ) او را در وسط مزرعه می کاریم.

این نقش سمبلیک و بیرونی خودمان است که سخت به محافظت از اموالمان پرداخته ایم.

این نقش باعث می شود تا :

- مسخره بنظر بیاییم

- قابل ترحم باشیم

- در یک نقطه سکون یابیم

- نتوانیم عاشق شویم چون قلبی نداریم.

- در مقابل باد و باران و گرما بدون حفاظ باشیم.

- با هر نسیمی به رقصی ناخواسته مشغول شویم

- نتوانیم بیاندیشیم

- فقط گول زننده باشیم هر چند صاحبان اصلی ما از ماهیت واقعی مان کاملا باخبرند.

- و ...............

همانطور که الان همه در حال چنین نقش آفرینی هستیم ، آسمیلاسیون توسط کار شغل پول پست ......

.......................تا زمانی که به برهوت واقعیت برسیم .