این تابلوی مارس و ونوس بوتیچلی است . در این تابلو ، مارس خدای جنگ که یکی از معشوقه های ونوس است ، به خواب رفته و ونوس بیدار و با چشمانی باز ، مارس را می نگرد و چهار ساتیر  چاق و چله  و بازیگوش ، از سر و کول مارس بالا رفته اند و کم و بیش با گذاشتن کلاهخودش و رفتن در داخل زره اش و ...... او را به بازی و تمسخر گرفته اند . و شاید بشود گفت که وقتی جنگ بیدار نیست می توان آن را به تمسخر گرفت و تحقیرش کرد و نیز اینکه وقتی جنگ به خواب می رود ، عشق بیدار خواهد بود . 

   اما راستی چرا عشق و جنگ معشوق همند ؟ یک جواب ساده که به ذهنم خطور کرد ، این است که جنگ دچار رمانتیسم است . همواره با رویا پردازی آغاز می شود . جنگ به دنبال تغییر واقعیت هاست و می خواهد واقعیات را بر اساس آرمان و دیدگاه خود تغییر دهد . جنگ چشم هایش را می بندد و فکر می کند که می تواند با زور و خشونت و خونریزی تحولات مورد نظر را ایجاد کند . واقعیات را تغییر دهد . و آنچه را که  زشت است -  تبدیل به زیبایی کند . مدینه فاضله ایجاد کند . صلح را برقرار کند . و این است که عشق به ونوس زیبا ، نمادی از رمانتیک بازی مارس است . مارس با عشق ونوس می خواهد خود را طرفدار زیبایی و عشق نشان دهد . و چشمان بسته اش در این تصویر نمادی از فقدان آگاهی از واقعیتهاست . او درک درستی از واقعیات ندارد و اصلاً یکی از پیامدهای رمانتیسم ، چشم بستن بر روی واقعیات است . و از آن طرف ونوس ، مارس  را با چشمانی باز برای دوست داشتن انتخاب می کند . چرا که می خواهد از غلطیدن به ورطه رمانتیسم برکنار ماند . مارس برای ونوس نمادی از برخورد بادنیای واقعیات و نگاه کردن به ابعاد خشن زندگیست . مارس دلاور است ، جنگاور است ، اما خونریز است و به موقع اش می تواند خشونتی موحش را به نمایش بگذارد و ونوس نیاز دارد که در دنیای واقعیات تنها به زیبایی و عشق و لطافت نیندیشد . برای کامل بودن لازم است تا با چشمانی باز ضد خود را نیز ببیند و حتی دوستش داشته باشد  و در کنارش باشد . و ونوس بهتر از هر کسی می داند که این هیولای خونریز وقتی می خوابد و لحظاتی که نمودهای حرکت و حیات از وی در هنگام خواب زایل می شود به چه موجود قابل ترحمی تبدیل می گردد.  آنقدر قابل ترحم که چهار ساتیر  افسانه ای او را به بازی می گیرند . و اما ساتیر ها اینجا چکار می کنند ؟

   ساتیر ها ایزدانی افسانه ای هستند که نماد توان فراگیر و نامحدود موجودات زنده می باشند . و بی دلیل نیست که این چهار ساتیر در اطراف ونوس و مارس پرسه بزنند . چرا که عشق و جنگ نیز نماد توان فراگیر و نیروی لایتناهی هستی است .  

  (مارس و ونوس الهه های رومی اند که برابر یونانی شان آرس و آفرود یت می باشند )