شمس پرنده

اولین هدیه   آقای پرزیدنت در سال نو میلادی ، تحریم بانک مرکزی ایران بود .

  چقدر ساده اند بعضی ها که با خروج سربازان آمریکایی از عراق ، فکر می کنند که آمریکا روحیه جنگجویی اش را به کناری نهاده و در اندیشه بسط دمکراسی در کشورها ی بیچاره است . آمریکا هیچگاه و هیچگاه و هیچگاه و هیچگاه و هیچگاه و هیچگاه و هیچگاه روحیه سلطه جویی اش را در ارتباط با هیچ کشوری حتی انگلیس و فرانسه - کنار نگذاشته و نمی گذارد ، هر چند از نقاب دروغین دمکراسی استفاده کند . گرد و خاک کابوها و صدای هفت تیر کشی هایشان هنوز کم و بیش به گوش می رسد . فیلم " دارو دسته نیویورکی ها " ی اسکورسیزی ،  نمایش کوچکی  از زندگی روزمره همین آمریکایی ها بود- که منتهی الان کت و شلوار می پوشند و به جای دستمال گردن ، کراوات می زنند . همه آن خشونت ها اکنون به طور یکجا و تماماً توسط هیئت حاکمه آمریکا به نیابت از طبقه حاکمه آمریکا حفظ و صیانت می شود . خشونتی که مردم آمریکا به تدریج با آن بیگانه شده اند. و اعلام همدلی با کلیه مردمی که در جهان در زیر ستم نظام سرمایه داری صدای شکستن استخوانهایشان به گوش می رسد - در جنبش تسخیر وال استریت - نمادی از انزجار مردم آمریکا  از کنش سیاستمداران شان بود.